Het probleem zijn de prikkels die private equity voor de bestuurders en veelal ook de commissarissen heeft bedacht. Zij krijgen allereerst een bonus zodra de investeerders het bedrijf kopen en vervolgens delen ze mee in de opbrengst bij een verkoop. Beide financiële prikkels geven een verkeerd signaal. Zij zetten een ander soort leiding neer dan als bestuurders geen belang hebben bij koop en verkoop. Door de mensen die aan het roer zitten mee te laten profiteren, ontstaat de kans dat het bestuur zich vooral laat leiden door hebzucht en zijn wettelijke plicht, de toekomst van de onderneming, even vergeet en verzaakt. De belangen van het bestuur en die van een onderneming gaan dan steeds verder uit elkaar lopen.

Het bestuur en de commissarissen zijn wettelijk verplicht het belang van de onderneming voorop te stellen. Extra wetgeving om dit nogmaals te benadrukken werkt niet. Wie de eerste wet overtreedt, zal dat met de tweede hoogstwaarschijnlijk ook doen. Vooral als forse bonussen en grote beloftes verblinden. Het zou goed zijn als in het biedingsbericht van een private equity-partij duidelijk staat wat bestuurders krijgen voor een overname.

Wat is hun beloning tijdens de overname? Wat krijgen de bestuurders bij een exit? En dat in klare taal, want uit bijvoorbeeld de remuneratierapporten van beursgenoteerde bedrijven kan een leek geen wijs worden, laat staan concrete bedragen halen. Alleen als aandeelhouders en ondernemingsraden weten wat hun bestuur precies drijft, kunnen ze een afgewogen oordeel geven over het nut van een verkoop.

Bron: Het Financieele Dagblad