Onder raadpleging verstaan we in de regel dat de ondernemingsraad de direct daarbij betrokken medewerkers vraagt wat zij van iets vinden. Dat ‘iets’ is vaak een plan van de directie; soms is het (ook) de mening van de raad over dat plan. Ofschoon dat laatste minder voorkomt, is het vanuit het standpunt van vertegenwoordiging wel sterker dan de open vraag ‘wat vinden jullie daar nu van?’. De raadpleging over de inzet van de or heeft inderdaad het risico in zich dat de aanwezigen daar anders over zullen denken. Zoveel mensen, zoveel zinnen. U kunt sowieso verwachten dat er verschillend over wordt gedacht. Sommigen zullen uw standpunt steunen, anderen wijken daarvan af.
Door goed te luisteren, door te vragen en met collega’s met een andere mening in discussie te gaan, kan de or het eigen standpunt kritisch tegen het licht houden en desgewenst bijstellen. Met stemmen wekt u echter al snel de indruk dat de or het standpunt van de meerderheid zonder meer zal volgen. Dat is nu ook weer niet de bedoeling. De ondernemingsraad heeft een eigen verantwoordelijkheid en is niet zonder meer de spreekbuis van (de meerderheid van) het personeel.
